BOOKS / LANGUAGES
Одамалайҳиссаломдан бери, бутун самовий динларда вақт намозлари бор эди. Буларнинг ҳаммаси тўпланиб, Муҳаммад алайҳиссалом умматига фарз қилинди. Намоз ўқимоқ, иймоннинг шарти эмас. Лекин, намознинг фарз эканлигига ишониш иймоннинг шартидир. Намоз - диннинг устунидир. Намозларини ҳеч тарк этмасдан, тўғри ва дуруст ўқишга давом этадиган мўмин, Ислом биносини қуриб, динини мустаҳкамлаб, уни оёқда тик тутган бўлади. Намозини ўқимайдиганлар эса, динини бузиб, Ислом биносини йиқитган бўлади. Пайғамбаримиз “саллаллоҳу алайҳи ва саллам”: «Динимизнинг боши намоздир»- деганлар. Бошсиз инсон бўлмаганидек, намозсиз дин ҳам бўлмайди. Намоз - Ислом динида иймондан кейин фарз қилинган биринчи амрдир. Аллоҳу таоло қулларининг фақат Унга ибодат этишлари учун намозни фарз қилди. Қуръони каримнинг юздан кўп оятида “Намоз ўқингиз!”- деб такрорланмоқда. Ҳадиси шарифда: «Аллоҳу таоло, ҳар куни беш вақт намоз ўқишни фарз қилди. Бунга эътибор берган ҳолда, бутун шартларини бажо келтириб, қусурсиз ҳар куни беш вақт намоз ўқийдиган кимсани жаннатга киргазишини ваъда қилди.»-дейилди. Намоз - динимизда бажарилиши амр қилинган жами ибодатлар ичра энг қийматлисидир. Бир ҳадиси шарифда: «Намоз ўқимайдиганларнинг, Исломдан ҳеч насиби йўқдир!»- дейилди. Бошқа бир ҳадиси шарифда эса: «Мўмин билан кофирни ажратиб турувчи фарқ - намоздир» - дейилди. Яъни мўмин намоз ўқийди, кофир эса ўқимайди. Мунофиқлар эса баъзан ўқийди, баъзан эса йўқ. Мунофиқлар дўзахда (Жаҳаннам) кўп азоб чекишади. Расулуллоҳ “саллаллоҳу алайҳи ва саллам” айтдиларки: «Намоз ўқимаганлар, қиёмат куни Аллоҳу таолони дарғазаб ҳолида кўрадилар.»

Оила – жонли мавжудотлар ичида фақатгина инсонларга ато этилган қимматбаҳо муассасадир. Ҳам-да инсонни бошқа жонзотлардан ажратиб турувчи энг муҳим фарқдир. Оила – жамиятнинг пойдеворидир. Пойдевори мустаҳкам бўлган бинолар узоқ муддат инсониятга хизмат қилганидек оилалари соғлом қурилган жамиятлар ҳам узоқ асрлар давомида ўзлигини ва маданиятини йўқотмаган ҳолда мавжудиятини давом эттиради. 19 асрда асосан ғарбда рўй берган индустрия инқилобидан кейин капиталист зодагонлар хотин зотини арзон ишчи кучи сифатида фойдаланишга ўтди. Минг бир жозибадор ва баланпарвоз шиорлар етовида аёл-қизлар оиласидан суғуриб олиниб, фабрика-заводларда ишга жалб қилинди. Шу билан оила биносининг баъзи тамал тошлари ўрнидан кўчди. Ғарб жамиятида оила институти инқирозга юз тутди. Оилавий муаммолар, ажрашиш ва фожеалар бир-бирини қувлаб, бугунги аянчли аҳволга дучор бўлишди. Шарқ ва мусулмон халқлари ҳам узоқ йиллар давом этган мустамлака даврида ғарблашиш, европалашиш шиорлари тагида ананавий оила тизимидан анча нарсаларни бой берди. Мустақилликдан кейин ҳам матбуот ва телевидениемизга ҳоким бўлган ғарб маданияти унсурлари остида яна анча қадриятларимизни зудлик билан йўқотмоқдамиз.

Ушбу китобда Туркистон диёрида Нақшбандия пирлари дея машҳур бўлган зотларнинг силсиласига дохил бўлган барча улуғлар ҳақида биографик маълумот оласиз. “Силсила” - “бир-бирига боғлиқ, бир-бирига алоқадор нарсалардан ташкил топган занжир, ҳалқа” деган маънога келади. Ҳар бир муршиди комил, яъни олим ва авлиё зот, шогирдлари орасидан етилиб, ўзгаларни ҳам тарбиялай оладиган даражага келган шогирдларига халифалик ва ижозат (диплом) беради. Сўнгра улар ҳам талаба ўқитиб, етиштирган шогирдларига мана шу тарзда ижозат беришади. Мана шу йўсинда олимлар силсиласи, олимлар занжири юзага келади. Бу занжир пайғамбаримизгача етиб боради. Ораларида Баҳоуддин Бухорий, имоми Раббоний, Мавлоно Холид Бағдодий сингари улуғ алломалар ҳам бўлган олимлар занжирига “Силсилаи олийя”, яъни “олий силсила” дейилган. Бунга “Силсилат уз-заҳаб”, яъни “олтин силсила” деб ҳам ном берилган. Ҳар бир ҳақиқий олимнинг албатта Расулуллоҳгача етиб борадиган устозлар силсиласи, шажараси бўлиши керак. Масалан, имоми Раббоний, Абдулқодир Гейлоний ва тўрт мазҳаб имомларидек ҳар бир аҳли суннат олимининг жаноби пайғамбаримизгача бўлган бутун устозлари маълум. Исломда фақат мана шундай улуғ зотларга боғланиб, уларнинг китобларини ўқиш керак. Ҳаётда шундай улуғ зотларни топа олмаган киши улардек мутахассис, яъни силсиласи маълум ва ижозат соҳиби бўлган бирон олимнинг ёзган китобларини ўқиши, уни ўзига раҳбар билиши лозим. Китобда исмлари зикр қилинган улуғ олимларни таниш ва у зотларни муҳаббати, файзи ва шафоатларига ноил бўлиш барчамизга насиб бўлсин.

FOLLOW US

https://www.islamiyetveehlisunnet.com/book-list.html?tp=271